Figuren en organisaties

Wie vormt de doctrine, wie financiert haar, wie houdt haar in stand?

De infrastructuur achter de doctrine

De gender-beweging heeft geen centrale leider — geen Hubbard, geen Raniere, geen Russell. Wel een herkenbaar netwerk van organisaties, leiders en financiers dat de doctrine reproduceert. Op deze pagina vier internationale koepels (WPATH, Stonewall, HRC, GLAAD), twee Nederlandse organisaties (COC, TNN), een wie-is-wie van sleutelactivisten en een blik op de financieringsstructuur.

De analyse op deze site rust op het Lifton-, Hassan- en Singer-kader. Hieronder wordt elke actor kort gepositioneerd; klik door voor de volledige analyse per organisatie. Voor wat zij doen (de mechanismen) en de casussen waar zij in voorkomen: zie de overzichten.

Internationale koepelorganisaties

WPATH

Wereldwijde doctrinaire autoriteit voor gender-zorg. Publiceert de SOC8.

Stonewall UK

Diversity Champions als corporate druk-instrument.

Human Rights Campaign

Amerikaanse Corporate Equality Index — bedrijven onder druk.

GLAAD (VS)

Media-toets en stylebook — drukpolitiek op Amerikaanse redacties.

Nederlandse organisaties

COC Nederland

Van LHB-emancipatie naar trans-doctrinaire actor (sinds 2010).

Transgender Netwerk Nederland

Centrale advocacy — agendeerde de Transgenderwet 2014.

Het juridische dossier over de Transgenderwet en zelf-identificatie staat op zelfidentificatie.nl.

Aanvullende organisaties — affirmatieve infrastructuur

Drie organisaties die buiten de zichtbare koepels de doctrine in scholen, klinieken en richtlijnen verankeren.

Endocrine Society

Richtlijn voor hormoontherapie bij minderjarigen — onder herziening.

GLSEN

Amerikaanse scholen-infrastructuur — gender-doctrine in het curriculum.

Mermaids

UK-charity onder druk — schandalen rond minderjarige clients en bestuur.

Critici, klinisch en academisch

Zes figuren die de doctrine van binnen of buiten weerlegden — journalistiek, klinisch, ouderwetenschap, statistiek of psychotherapie.

Personen en financiering

Sleutelactivisten

Theoretici, juristen, NGO-leiders, influencers — een kort wie-is-wie.

Financiering

Pritzker, Arcus, Tides, Open Society, Gill — het geld erachter.

Een netwerk zonder centrum

Anders dan klassieke sektes — Scientology, NXIVM, de Jehova's Getuigen — heeft de gender-beweging geen centrale autoriteit. Dat maakt haar moeilijker te bestuderen, want er is geen "hoofdkwartier" aan te wijzen. Wel is er functionele coherentie: WPATH en Endocrine Society leveren de doctrine, Stonewall en HRC leveren de corporate druk, GLAAD levert de mediadruk, GLSEN en Mermaids leveren scholen en jeugd, en private foundations leveren het geld.

Voor Nederland zijn COC en TNN de zichtbaarste vertegenwoordigers — beide volgen het internationale script. Voor individuele vormgevers zie sleutelactivisten en de critici hierboven.

Hoe vergelijkt dit netwerk zich met andere?

Bekijk de vergelijkende analyses