Eén gewone huisartsenpraktijk, goed voor ongeveer 25.000 patiënten, bleek verantwoordelijk voor 17,6 procent van alle testosteronrecepten aan jongeren onder de 25 in heel Londen en Zuidoost-Engeland. Een jaar durend onafhankelijk onderzoek naar WellBN in Brighton, geleid door Judith Ellis en onthuld door journalist Hannah Barnes in The New Statesman, laat zien hoe één praktijk op eigen houtje een schaal van hormoonvoorschriften bereikte die geen enkele richtlijn voorzag — en hoe weinig daarbij nog over bleef van zorgvuldigheid.

Een praktijk die de norm overvleugelde

In het jaar 2024-2025 schreef WellBN ongeveer 1.100 hormoonrecepten uit aan patiënten onder de 25: 574 keer testosteron, 523 keer oestrogeen. Dat volume alleen al is opmerkelijk voor één huisartsenpraktijk. Het onderzoek richtte zich specifiek op de 78 kinderen en jongeren die er puberteitsremmers, kruishormonen, of beide kregen voorgeschreven — en trof daar een patroon aan dat de onderzoekers zelf omschreven als "wholly inadequate", volstrekt ontoereikend.

78 dossiers, 23 toestemmingsformulieren

Van de 78 onderzochte dossiers bevatten er slechts 23 een passend toestemmingsformulier. Wilsbekwaamheid — de vraag of een minderjarige de gevolgen van hormoonbehandeling werkelijk kon overzien — werd in precies zes gevallen expliciet vastgesteld. In 36 gevallen kregen kinderen al bij hun eerste afspraak een recept mee. In 22 gevallen gebeurde dat zonder fysieke afspraak of enige uitgebreide beoordeling vooraf. En op drie dossiers na ontbrak in alle 78 zaken een verwijzing naar een kinderendocrinoloog voordat de behandeling begon.

Kinderen van twaalf, ouders niet ingelicht

Eenenvijftig van de 78 patiënten waren 16 jaar of jonger toen ze hormonen kregen: vier waren twaalf, vier waren dertien, zeven waren veertien en twaalf waren vijftien. Het rapport constateert dat ouders vaak niet werden geïnformeerd over de gevolgen voor de vruchtbaarheid van hun kind — in sommige gevallen wisten ouders van zestienjarigen zelfs niet dát hun kind hormonen kreeg. Dat een huisartsenpraktijk hier zelfstandig over besliste, zonder de kinderendocrinologische expertise die de eigen NHS-richtlijnen vereisen, is precies het soort omzeiling van bestaande waarborgen waar critici van de "gender-affirming"-aanpak al jaren voor waarschuwen.

Tweederde met signalen die niemand onderzocht

Misschien wel de meest verontrustende bevinding: bij 53 van de 78 patiënten — meer dan twee derde — waren er mogelijke neurologische ontwikkelingsproblemen gesignaleerd, zoals kenmerken van autisme. Bij geen van hen werd onderzocht of die problematiek verband hield met de genderklachten waarvoor ze zich meldden. Een kind met een niet-herkende ontwikkelingsstoornis kreeg dus dezelfde behandeling als ieder ander, zonder dat iemand de vraag stelde of de onderliggende oorzaak van het ongemak misschien iets anders was dan genderdysforie.

Schorsing, recept-stop, geen verantwoording naar de kinderen

De arts die meer dan de helft van alle recepten op zijn naam had staan, meldde zichzelf uiteindelijk bij de General Medical Council en werd geschorst voor huisartsenwerk binnen NHS England South East. Het rapport ging naar de bevoegde toezichthouders. NHS Sussex gaf WellBN de opdracht om na 31 juli 2026 te stoppen met het voorschrijven van puberteitsremmers en kruishormonen aan patiënten onder de 18, en kinderen jonger dan 16 mogen op de NHS niet langer doorgaan met hun hormoonbehandeling. Voor de 78 kinderen zelf verandert dat weinig: de blootstelling, en de vragen die daarbij nooit gesteld zijn, liggen al achter hen.